ਧਰਮ ਅਤੇ ਮਾਨਵਤਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆਬਾਬਾ ਦੀਪ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੇ 75 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਅਫਗਾਨ ਹਮਲਾਵਰ ਅਹਿਮਦ ਸ਼ਾਹ ਅਬਦਾਲੀ ਵਿਰੁੱਧ ਜੰਗ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਜੰਗ ਸਿਰਫ ਜ਼ਮੀਨ ਲਈ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਸ੍ਰੀ ਹਰਿਮੰਦਰ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਬਹਾਲ ਕਰਨ ਅਤੇ ਮਜ਼ਲੂਮਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਸੀ। “ਸਰਬੱਤ ਦਾ ਭਲਾ” ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੀ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਦੇ ਹੱਕਾਂ ‘ਤੇ ਛਾਪਾ ਵੱਜੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਰਾਖੀ ਲਈ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣਾ। ਵਿਦਿਆ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਦਾ ਪਸਾਰਬਾਬਾ ਜੀ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਸਗੋਂ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨ ਵੀ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦਮਦਮਾ ਸਾਹਿਬ ਵਿਖੇ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੇ ਸਰੂਪ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਸੀ ਕਿ ਆਤਮਿਕ ਗਿਆਨ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਹੀ ਰਾਹ ਦਿਖਾ ਕੇ ਸਮੁੱਚੀ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੇ ਭਲੇ (ਸਰਬੱਤ ਦਾ ਭਲਾ) ਦੇ ਰਾਹ ‘ਤੇ ਤੋਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।ਨਿਸ਼ਕਾਮ ਸੇਵਾ ਅਤੇ ਕੁਰਬਾਨੀ
“ਸਰਬੱਤ ਦਾ ਭਲਾ” ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਵਿੱਚ ਸਵਾਰਥ ਦੀ ਕੋਈ ਜਗ੍ਹਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਬਾਬਾ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸੀਸ ਤਲੀ ‘ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਲੜਨ ਦਾ ਪ੍ਰਣ ਲਿਆ। ਇਹ ਅਦੁੱਤੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਸੱਚਾ ਸਿੱਖ ਆਪਣੇ ਨਿੱਜੀ ਸੁਖਾਂ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਕੇ ਕੌਮ ਅਤੇ ਇੰਸਾਨੀਅਤ ਦੇ ਭਲੇ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਵਾਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।ਨਿਆਂਪੂਰਨ ਸਮਾਜ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਅਨਿਆਇ ਸਹਿਣਾ ਗੁਨਾਹ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸੰਗਠਿਤ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਜੋ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਸਮਾਜ ਸਿਰਜਿਆ ਜਾ ਸਕੇ ਜਿੱਥੇ ਹਰ ਕੋਈ ਨਿਰਭੈ ਹੋ ਕੇ ਜੀ ਸਕੇ। ਜਦੋਂ ਹਰ ਇਨਸਾਨ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਅਤੇ ਆਜ਼ਾਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਦੋਂ ਹੀ ਸਹੀ ਅਰਥਾਂ ਵਿੱਚ “ਸਰਬੱਤ ਦਾ ਭਲਾ” ਹੁੰਦਾ ਹੈ।ਅਰਦਾਸ ਅਤੇ ਦ੍ਰਿੜਤਾਬਾਬਾ ਜੀ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਹ ਭਾਵਨਾ ਹੁੰਦੀ ਸੀ ਕਿ ਹੇ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ, ਮੈਨੂੰ ਇੰਨੀ ਸ਼ਕਤੀ ਬਖਸ਼ ਕਿ ਮੈਂ ਅੰਤਿਮ ਸਵਾਸਾਂ ਤੱਕ ਸੱਚ ਦੀ ਰਾਹ ‘ਤੇ ਚੱਲਾਂ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਜੀਵਨ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਰਬੱਤ ਦੇ ਭਲੇ ਲਈ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਕਾਰਜ ਹੀ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਸੱਚੀ ਬੰਦਗੀ ਹੈ।
ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ, ਬਾਬਾ ਦੀਪ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੀਸ ਦੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਦੇ ਕੇ ਇਹ ਸਾਬਤ ਕੀਤਾ ਕਿ “ਸਰਬੱਤ ਦਾ ਭਲਾ” ਸਿਰਫ ਕਹਿਣ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਇਹ ਅਮਲੀ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਸੰਕਲਪ ਹੈ
