ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਕ ਸਿੱਖ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦਿਨ ਅਤੇ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਜੀਵਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ

  • ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੇਲਾ: ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ‘ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੇਲੇ’ (ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦਾ ਸਮਾਂ) ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ‘ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਜਪੁਜੀ ਸਾਹਿਬ ਵਿੱਚ ਉਹ ਫੁਰਮਾਉਂਦੇ ਹਨ: “ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੇਲਾ ਸਚੁ ਨਾਉ ਵਡਿਆਈ ਵੀਚਾਰੁ”।। ਅਰਥਾਤ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੇਲੇ ਉੱਠ ਕੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਸੱਚੇ ਨਾਮ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਵਡਿਆਈ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
  • ਇਸ਼ਨਾਨ ਅਤੇ ਸਰੀਰਕ ਸਫ਼ਾਈ: ਨਾਮ ਸਿਮਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਰੀਰਕ ਸੁੱਚਮਤਾ ਲਈ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਹਦਾਇਤ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਮਨ ਇਕਾਗਰ ਹੋ ਸਕੇ।
  • ਨਾਮ ਸਿਮਰਨ: ਸਿੱਖ ਲਈ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੇਵਲ ਕਰਮਕਾਂਡ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਦੀ ਯਾਦ ਵਸਾਉਣਾ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਅਹੰਕਾਰ ਦਾ ਨਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਿਮਰਤਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
  • ਕਿਰਤ ਦੀ ਤਿਆਰੀ: ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ‘ਧਰਮ ਦੀ ਕਿਰਤ’ ਕਰਨ ਦਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਸਿੱਖ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਦਿਨ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਨਾਲ ਮਿਹਨਤ ਕਰਨ ਦੇ ਸੰਕਲਪ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
  • ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੀ ਸੇਵਾ: ਦਿਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਇਸ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਕਿ “ਵਿਚਿ ਦੁਨੀਆ ਸੇਵ ਕਮਾਈਐ।। ਤਾ ਦਰਗਹ ਬੈਸਣੁ ਪਾਈਐ।।” ਭਾਵ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ ਹੀ ਅੱਗੇ ਮਾਣ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
    ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ, ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਮੁਤਾਬਿਕ ਸਿੱਖ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨਾਮ, ਦਾਨ ਅਤੇ ਇਸਨਾਨ ਦੇ ਸੁਮੇਲ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਯਾਦ ਅਤੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਈ ਲਈ ਪਿਆਰ ਹੋਵੇ।

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

error: Content is protected !!